gozleveli arşivleri - Faruk Gözleveli

Çocuk büyütmek, bir süre onun hayatına çizgiler çizmek; sonra kalemi ona bırakmayı öğrenmek gibi geliyor bana.

Olaylardan çok zihnimizdeki yorumlar yorar bizi...

Değiştiremeyeceğimiz dünler var; bir de henüz yaşanmamış yarınlar.

Birkaç cümle, bir insanın yalnızlığını bitirmese de… O gün yalnız olmadığını hissettirebilir.

Yükselişte miyiz, zirvede mi, yoksa düşüşte mi?

Köy, daha sade ve sahici bir hayat arzusudur.

Bir ev bazen eşyalarıyla değil, boşluklarıyla konuşur.

Kanatlar varsa, rüzgârı beklemeden de yola çıkılır.

Kahvenin tadı, zamansız dostluklarda saklıdır.

Bazen sorun bizde değil, elimizdeki makastadır.

Tamamlanan şeyler kapanır. Yarım kalanlar ise insanı hayata bağlar.

Kurumsallaşma bazen bir toplantı odasında değil, bir tramvayın kapısında görünür.