Faruk Gözleveli, Faruk Gözleveli sitesinin yazarı

Bir ev bazen eşyalarıyla değil, boşluklarıyla konuşur.

Kanatlar varsa, rüzgârı beklemeden de yola çıkılır.

Kahvenin tadı, zamansız dostluklarda saklıdır.

Asırlık bir vapur biletiyle İstanbul’u yeniden okumak...

Bazen sorun bizde değil, elimizdeki makastadır.

Bir yaşı daha geride bırakırken… Elimde kalanlar…

Bazen insanı sınırlayan şey, seçeneklerin azlığı değil; kendisini alternatiflere kapatmasıdır.

Uzun yıllar boyunca çocuklar, ailelerinin dünyasını devralarak büyüdü. Şimdi ise, kendi dünyalarını kurmak istiyorlar.

Tamamlanan şeyler kapanır. Yarım kalanlar ise insanı hayata bağlar.

Kurumsallaşma bazen bir toplantı odasında değil, bir tramvayın kapısında görünür.

Hayat, çoğu zaman fark etmeden biriktirdiğimiz noktaların birleşmesiymiş.

Bazen bir yabancı sana kendi mahalleni yeniden gösterir.