Öykü arşivleri - Faruk Gözleveli

Hayat bir bakıma sığınak değiştirme hikâyesidir.

Yükselişte miyiz, zirvede mi, yoksa düşüşte mi?

Köy, daha sade ve sahici bir hayat arzusudur.

Bir ev bazen eşyalarıyla değil, boşluklarıyla konuşur.

Kanatlar varsa, rüzgârı beklemeden de yola çıkılır.

Kahvenin tadı, zamansız dostluklarda saklıdır.

Bazen sorun bizde değil, elimizdeki makastadır.

Bir yaşı daha geride bırakırken… Elimde kalanlar…

Bazen insanı sınırlayan şey, seçeneklerin azlığı değil; kendisini alternatiflere kapatmasıdır.

Uzun yıllar boyunca çocuklar, ailelerinin dünyasını devralarak büyüdü. Şimdi ise, kendi dünyalarını kurmak istiyorlar.

Tamamlanan şeyler kapanır. Yarım kalanlar ise insanı hayata bağlar.

Kurumsallaşma bazen bir toplantı odasında değil, bir tramvayın kapısında görünür.